" اى مردم ! از پروردگارتان كه شما را از نفسِ واحدى آفريد و جفتش را [ نيز ] از او آفريد ، و از آن دو ، مردان و زنان بسيارى پراكنده كرد ، پروا داريد ؛ و از خدايى كه به [ نامِ ] او از همديگر درخواست مىكنيد ، پروا نماييد ؛ و زنهار از خويشاوندان مَبُريد ، كه خدا همواره بر شما نگهبان است ! " . " جز آنچه مرا بدان فرمان دادى ، [ چيزى ] به آنان نگفتم ؛ [ گفته‌ام ] كه : " خدا ، پروردگار من و پروردگار خود را عبادت كنيد " ، و تا وقتى در ميانشان بودم ، بر آنان گواه بودم . پس چون روح مرا گرفتى ، تو خود بر آنان نگهبان بودى ؛ و تو بر هر چيز گواهى " . حديث 1310 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوندا ! تو خدايى و تو رحمتگرى . . . نيرومندِ استوار ، مراقب ، نگهبان ، داراى شكوه و بزرگوارى ، سِتُرگ و دانايى . 1311 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " جوشن كبير " : اى آن كه او نگاهبان هر كسى است كه از او نگهدارى بخواهد ، اى آن كه او كريم است نسبت به هر كس كه به او اميد بندد ! 3 / 31 سُبّوح ، قُدّوس واژه‌شناسى " سُبّوح " و " قُدّوس " صفت " سُبّوح ( بسيار پيراسته ) " ، ساخت مبالغه است از مادّه " سبح " كه گونه‌اى از عبادت است . و تسبيح ، يعنى تنزيه ؛ به معناى پيراستن و دور كردن از بدىها . عرب مىگويد : " سبحانَ مِن كذا " ؛ يعنى : چه قدر از آن چيز ، دور است . " سبحان اللّه " ، يعنى : تنزيه ، از آنِ خداست ، و " سبحان " به دليل مصدر و مفعول مطلقْ بودن ، منصوب شده است . گويا گفته است : بىگمان ، خدا را از هر بدى پاك مىشمارم . صفت " قُدّوس ( بسيار پاك ) " نيز ساخت مبالغه است از مادّه " قدس " كه بر پاكى